بررسی تاثیر سیس پلاتین به همراه ملاتونین بر بیان miR-181b و ژن های BCL2، CYLD، CBX-7 و p53 در رده سلولی MG-63 استئوسارکوما

Abstract

استئوسارکوما، یکی از سرطانهای بدخیم اولیه استخوان میباشد که شیوع این تومور در بین نوجوانان و جوانان بیشتر بوده و در استخوانهای بلند دیده میشود. بررسی های تشخیصی که برای بیماران استئوسارکوما می توان انجام داد شامل بررسی آزمایشگاهی استخوان و رادیوگرافی، اسکن رادیوایزوتوپ یا بون اسکن، سی تی اسکن یا ام آر آی استخوان درگیر است. برای کاهش خطرات ناشی از اشعه X و همچنین کاهش هزینه های تشخیصی ضرورت بررسی تاثیر داروها بر روی رده ی سلولی سرطانی استخوان ضروری به نظر می رسد. لذا مطالعه ی حاضر با هدف تعیین تاثیر سیس پلاتین به همراه ملاتونین بر بیان miR-181b و ژن های BCL2، CYLD، CBX-7 و p53 در رده سلولی MG-63 استئوسارکوما صورت گرفت. مواد و روش¬ها: رده سلولي سرطانی استخوان MG-63 در محیط کشت، کشت داده شد. میزان سمیت سلولی داروهای موردنظر بوسیله تست MTT بررسی شد. سپس توتال RNA بافت مذکور استخراج و بعد از سنتز cDNA میزان شاخص های ژنmiR-181b، CYLD، CBX-7،BCL2 و p53 با روش Real-time PCR با استفاده از Master mix syber green و درحضور پرایمر های اختصاصی پنچ ژن فوق تعیین شد. در نهایت میزان آپوپتوز در رده سلولی MG-63 استئوسارکوما بوسیله تست AnnexinV/PI و فلوسایتومتری بررسی شد. یافته ها: میزان سمیت ترکیب ملاتونین و سیس پلاتین بر روی سلول های MG-63 افزایش یافت. بعد از درمان رده سلولی MG-63 با سیس پلاتین، ملاتونین و ترکیب آنها بیان ژن BCL2 به طور معنا داری کاهش، میزان بیان miRNA-181، CBX-7، CYLD و p53 افزایش معنی داری پیدا کرد. طبق نتایج تست فلوسایتومتری آپوپتوز القا شده توسط سیس پلاتین به تنهایی و ترکیب سیس پلاتین و ملاتونین تفاوت معناداری با گروه کنترل داشت و باعث افزایش قابل توجه آپوپتوز در رده سلولی MG-63 گردید.