فراوانی آئورتوپاتی و پیگیری 5 ساله در بیماران دچار بیماری های مادرزادی قلبی
Abstract
آئورت دیلاته شده با کاهش الاستیسیته و افزایش سفتی دیواره آئورت همراه است که اثرات منفی بر عملکردهای سیستولیک و دیاستولیک بطن ها دارد، زیرا موجب افزایش اورلود و هایپرتروفی بطنی میشود . در این مطالعه با توجه به عوارض حیاتی آئورتوپاتی، به بررسی شیوع آئورتوپاتی در بیمارانی که دچار بیماری قلبی مادرزادی هستند پرداختیم. همچنین میزان پیشرفت این بیماری پس از 5 سال در دو گروه بیماران سیانوتیک و آسیانوتیک و تفاوت شیوع آئورتوپاتی در بیمارانی که تحت جراحی ترمیمی قرار گرفتند با بیمارانی که جراحی نشدند، مورد بررسی قرار گرفت.
موارد و روش ها: در طی این مطالعه بر اساس حجم نمونه محاسبه شده، 120 کودک وارد مطالعه شدند که از این تعداد 18 نفر در طی مطالعه فوت نموده و لذا از مطالعه خارج شدند ,82 بیمار قلبی مادرزادی مراجعه کننده به بیمارستان کودکان و شهید مدنی تبریز، انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز از پرونده بیماران استخراج شد. سپس تمامی بیماران تحت اکوکاردیوگرافی توسط فوق تخصص قلب کودکان قرار گرفتند. شاخص های مورد بررسی در اکوکاردیوگرافی شامل قطر آنولوس آئورت، سینوس های والسالوا، Sinotubular junction و آئورت صعودی میباشد. در نهایت داده های به دست آمده توسط نرم افزار SPSS مورد آنالیز آماری قرار گرفت.
نتایج: بر اساس نتایج مطالعه ما، شیوع آرتروپاتی در زمان تشخیص در میان بیماران آسیانوتیک بیشتر از بیماران سیانوتیک بود. در مقابل، در مقایسه پس از 5 سال، مشاهده کردیم که شیوع آرتروپاتی در گروه سیانوتیک بیشتر از گروه آسیانوتیک بود که میتواند نشانگر بروز بالاتر آرتروپاتی در بیماران سیانوتیک در طول زمان باشد. علاوه بر آن، اختلال در تمامی شاخص های مورد بررسی در هر دو گروه سیانوتیک و آسیانوتیک پس از 5 سال در مقایسه با زمان تشخیص افزایش یافته بود. در بررسی 5 سال بعد و مقایسه بین بیماران جراحی شده و نشده مشاهده کردیم که در گروه آسیانوتیک تفاوتی بین گروه جراحی شده و نشده وجود نداشت. در مقابل، اختلال بیماران سیانوتیک جراحی شده در شاخص های قطر آنولوس، آئورت صعودی و والسالوا، نسبت به گروه جراحی نشده بیشتر بود.