تاثیر گروه درمانی شناختی رفتاری بر استراتژی های شناختی تنظیم هیجان در نوجوانان مبتلا به اختلال دوقطبی زودآغاز در فاز یوتایمیک
Abstract
چکیده: مقدمه: اختلال دوقطبی به عنوان اختلال در تنظیم هیجان تعریف می شود. از آنجاییکه این اختلال در تنظیم هیجان در زمان بهبودی نیز وجود دارد، ممکن است عامل خطری برای توسعه ی بیشتر حملات خلقی باشد. بنابراين، در اين مطالعه، اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری در مقايسه با درمان معمول بر راهبردهای تنظيم هيجان بيماران مبتلا به اختلال دوقطبی مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی یک سو کور است که بین سالهای 1394 و 1395 در درمانگاه روانپزشکی بیمارستان رازی تبریز انجام شد. نمونه های مورد مطالعه شامل 70 نفر از نوجوانانی بود که سابقه ی بستری در بیمارستان رازی تبریز را داشتند و بر اساس معیار های DSM-IV-TR مورد شناخته شده ی دوقطبی بودند ولی در هنگام مطالعه در فاز بهبودی بیماری به سر میبردند. نمونه های مورد مطالعه به صورت تصادفی به گروه های درمان شناختی رفتاری (12 جلسه) و درمان معمول تخصیص داده شدند. داده ها از طریق پرسشنامه ی "استراتژی های شناختی تنظیم هیجان" قبل از مداخله، پس از پایان مداخله و در پیگیری سه ماهه مورد ارزیابی قرار گرفتند. حداکثر تلاش برای پیگیری همه شرکت کنندگان انجام شد.
يافته ها: ميزان تبعیت از درمان متوسط بوده و میانگین جلساتی که نوجوانان در جلسات گروه درمانی شرکت داشتند (81/2) 97/6 بود. تفاوت معنی داری بین دو گروه از نظر نمره ی پس آزمون برای استراتژی های سرزنش خود (001/0 > P )، نشخوار فکری (049/0 = P)، تمرکز مجدد مثبت (008/0 = P)، بازارزیابی مثبت (005/0 = P) و دیدگاه پذیری (001/0 > P) مشاهده شد. در پیگیری سه ماهه نیز برای خرده مقیاس های سرزنش دیگران (001/0 > P)، بازارزیابی مثبت (001/0 > P) و دیدگاه پذیری (001/0 = P) تفاوت معنی داری مشاهده شد. بنابراین، بخشی از اثرات مداخله با گذشت زمان پایدار نمانده است و جهت ارتقای میزان تبعیت از درمان و ماندگاری نتایج به بررسی های بیشتری نیاز است.
بحث و نتیجه گیری: زمانی که مشارکت کنندگان در روند مطالعه قرار دارند و دستورالعمل های لازم برای تنظیم هیجان را دریافت می کنند درمان شناختی رفتاری تاثیرگذاری بیشتری دارد. با این حال، از آنجا که اثرات مداخله در بیشتر خرده مقیاس ها پس از سه ماه پایدار نبود، جلسات تقویت کننده ممکن است اثربخشی روان درمانی و ماندگاری نتایج را بهبود بخشد.
: