نمایش پرونده ساده آیتم

dc.contributor.advisorگیلانی, ندا
dc.contributor.authorکوهکنی, صحرا
dc.date.accessioned2024-11-25T06:18:06Z
dc.date.available2024-11-25T06:18:06Z
dc.date.issued1403en_US
dc.identifier.urihttps://dspace.tbzmed.ac.ir:443/xmlui/handle/123456789/71716
dc.description.abstractدر بیماران مبتلا به کووید و ARDS، زمانی که نارسایی تنفسی هایپوکسیک رخ می دهد، دادن اکسیژن حمایتی اولین خط درمان است. برای بیماران با افت ساچوریشن اکسیژن که علیرغم دریافت اکسیژن حمایتی با ماسک همچنان هایپوکسیک هستند، دریافت اکسیژن به روش ونتیلاسیون غیر تهاجمی توصیه می شود. هدف از مطالعه کنونی، بررسی میزان عوارض و مورتالیتی بیماران مبتلا به کووید 19 تحت درمان با تهویه غیرتهاجمی در فالوآپ 30 روزه می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه که به صورت آینده نگر انجام شد، بیماران مبتلا به کووید ۱۹ تایید شده با تست PCR مثبت نمونه نازوفارنژیال، که در مراکز آموزشی درمانی امام رضا (ع) و سینا بستری شده و نیازمند دریافت حمایت تنفسی می باشند، وارد مطالعه شدند. حجم نمونه شامل 50 بیمار که تحت NIV قرار داشتند، بود. این افراد پس از بستری از نظر اطلاعات دموگرافیک (شامل سن، جنس، بیماری های زمینه ای)؛ علایم بدو مراجعه (شامل سردرد، گلودرد، سرفه خشک، اختلالات حس چشایی و بویایی، میالژی و غیره)؛ یافته های پاراکلینیکی (شامل شمارش تعداد گلبول های سفید، تعداد لنفوسیت، کراتینین، آلکالین فسفاتاز، تست های عملکرد کبدی، LDH، CRP و آنالیز گاز خون شریانی)؛ و معاینه بالینی (شامل تعداد تنفس، میزان ساچوریشن اکسیژن در هوای اتاق و درصد درگیری ریوی سازگار با کووید ۱۹ در سی تی اسکن ریه انجام شده) در فرم های جمع آوری اطلاعات بیماران که طراحی شده وارد شدند. در فالوآپ 30 روزه این بیماران که روزانه در فرم های طراحی شده ثبت شده است. عوارض (شامل پنوموتوراکس، پنومومدیاستن، فوت) و نحوه دریافت اکسیژن حمایتی (شامل انتوباسیون و تهویه تهاجمی، تهویه غیر تهاجمی) بودند. یافته ها: از بین ۵۰ بیمار بررسی شده، ۲۸ بیمار (۵۶ درصد) در طول بستری بیمارستانی فوت شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که به طور معنی داری میانه سن بیماران فوت شده بیشتر از بیماران ترخیص شده می باشد (۰۱۸/۰p=). متغیرهای سن (OR=1.24; 95%CI [1.05-1.67]; p=0.001) و QSOFA (OR=1.48; 95%CI [0.98-2.33]; p=0.001) در بدو بستری بیماران، فاکتورهای پیش بینی کننده مورتالیته ۳۰ روزه بودند. از نظر عوارض به طور معنی داری فراوانی بروز پنوموتوراکس در بیماران فوت شده در طول بستری بیشتر از بیماران ترخیص شده بود (۹/۱۷ درصد در مقابل ۱/۸ درصد؛ ۰۰۱/۰p=). همچنین تمامی بیماران فوت شده در طول بستری و پس از دریافت NIV، نیازمند انتوباسیون بوده اند که در فاصله چند ساعت تا چند روز پس از انتوباسیون نیز فوت نموده اند.en_US
dc.language.isofaen_US
dc.publisherدانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشکده پزشکیen_US
dc.subjectکووید ۱۹en_US
dc.subjectحمایت تنفسی غیر تهاجمیen_US
dc.subjectمورتالیتهen_US
dc.subjectاکسیژن تراپیen_US
dc.subjectانتوباسیونen_US
dc.titleبررسی میزان عوارض و مورتالیتی بیماران مبتلا به کووید -19 تحت درمان با تهویه غیرتهاجمی در فالوآپ 30 روزهen_US
dc.typeThesisen_US
dc.contributor.supervisorرشیدی, فرید
dc.contributor.supervisorنامور, لیلا
dc.identifier.docno6011855en_US
dc.identifier.callno11855en_US
dc.description.disciplineبیماری های داخلیen_US
dc.description.degreeدکتری تخصصیen_US


فایلهای درون آیتم

Thumbnail

این آیتم در مجموعه های زیر مشاهده می شود

نمایش پرونده ساده آیتم